reisverhalen

De berg van God

De berg van God

Hakuna matata

Dat zullen we nog wel eens zien. Aan het einde van de reis gaan we namelijk de Ol Doinyo Lengai beklimmen. En dat belooft een pittige klim te worden.

Help ik moet vliegen

Help ik moet vliegen

Vliegangst

Al jaren ga ik op vakantie in Europa. Met de auto, de trein of de boot. Vliegen vind ik vreselijk. In de jaren 90 ben ik een keer met het vliegtuig naar Griekenland geweest, maar dat vond ik zo erg dat ik niet meer van plan ben om nog een keer in het vliegtuig te stappen. Toch wil ik graag meer van de wereld zien.

Noroez in Iran

Noroez in Iran

Het is 1396 in Iran

Het regent en het is best fris te noemen. Onze winterjas laten we nog maar even aan. De straten zijn zo goed als leeg en de meeste winkels zijn gesloten. Het is stil. Daar staan we dan in een verlaten miljoenenstad. In de ochtend zie je nog wat mensen de laatste boodschappen doen en vervolgens gaan ze snel naar huis en sluiten ook de laatste winkeltjes hun deuren.

Grootheidswaanzin van een president

Grootheidswaanzin van een president

Asjchabad, de witte stad

Wit, wit, heel veel wit om ons heen. Zowel de gebouwen als ook de auto’s zijn bijna allemaal wit. We zijn beland in Asjchabad, hoofdstad van Turkmenistan. Ook wel bekend van de stad met meer dan 300 witte marmeren gebouwen waarmee Turkmenistan in het Guinness Book of Records vermeld staat.

De schoonheid van Dallol

De schoonheid van Dallol

De burgemeester van de Danakil

Als je Erta Ale wilt bezoeken moet je een bezoek brengen aan de burgemeester van de Danakil. Ergens in de stoffige woestijn op ruim een uur rijden van de vulkaan is een dorpje genaamd Kursaiwat. Je mag het nauwelijks een dorp noemen, het lijkt meer op een nederzetting.

Kruisiging op de Filipijnen

Kruisiging op de Filipijnen

Kruisiging op de Filipijnen

Bloed, bloed, overal bloed. Auto’s zitten vol bloedspetters, verkeersborden hebben rode stippen en voorbijgangers zitten helemaal onder het bloed. Ik heb ook spatten bloed op mijn kleren en lichaam. Het is vandaag Goede Vrijdag en precies een jaar geleden was ik op de Filipijnen. Hier in San Fernando verzamelt de internationale pers zich voor de jaarlijkse opvoering van de kruisiging tijdens de passiespelen.

Ik waan me in Zwitserland

Ik waan me in Zwitserland

Saritag

Het regent. Na een ruige tocht met hobbelige zandpaden met gaten en kuilen, omringt door grillige kleurrijke bergtoppen en diepe dalen, is de omgeving veranderd in een fris groen landschap met besneeuwde bergtoppen op de achtergrond. Via het gletsermeer Iskanderkul, kom ik in het Fanngebergte, het noordwestelijk deel van de Pamirs in Tajikistan. Het gebergte bestaat voor een groot deel uit kalksteen met ijzerlaagjes die roestkleurig worden als ze in contact komen met de lucht.

Slapen op de vulkaan

Slapen op de vulkaan

Slapen op de vulkaan

Aan de voet van de Erta Ale pak ik halverwege de middag mijn spullen om twee nachten op de rand van de krater door te brengen. Erta Ale is de meest actieve vulkaan van Ethiopië en bevindt zich in de Danakil depressie, een woestijnachtig gebied in het noorden van het land. Ik zou hier in 2012 ook naartoe gaan, maar de reis werd toen geannuleerd. In dit gebied werden toen een aantal toeristen doodgeschoten en ontvoerd. Sindsdien is het gebied rood gekleurd door Buitenlandse Zaken. Er is een kleine militaire basis ingericht met een tiental militairen die toeristen beschermen. Er zijn plaatsen in Europa die me onveiliger lijken dan deze vulkaan, maar die zijn niet rood gekleurd.

Op zoek naar de Asmat

Op zoek naar de Asmat

Op zoek naar de Asmat

We stappen aan boord van de Matahariku, een houten zeilschip van ruim 40 meter. Het schip ligt op een klein uur rijden van de luchthaven van Timika, een stad aan de westkust van de Indonesische provincie Papoea. We worden welkom geheten door de 12 koppige bemanning. De komende dagen gaan we op zoek naar de Asmat, een stam die bekend staat om hun fraaie houtsnijwerk en om het koppensnellen, waar ze als het goed is mee zijn gestopt.

Op reis naar het onbekende land

Op reis naar het onbekende land

Tajikistan: op reis

Eindelijk! Ik heb geboekt. Tajikistan wordt mijn nieuwe reisbestemming. Een bestemming waar je niet meteen aan denkt als je op reis wilt. “Wáár ga je heen? Waar ligt dat dan?” vragen mensen die ik over mijn nieuwe avontuur vertel. “Buurland van Afghanistan” antwoord ik om ze een een idee te geven waar het ligt. Niet dat ze het dan kunnen aanwijzen op de kaart, maar dan krijgen ze er een beter gevoel bij. “Nou, jij durft zeg”. “Is het daar niet gevaarlijk?”. “Nee hoor”, antwoord ik, ”anders ga ik niet”.